Human Library

13 maart 2021, van 13:00 tot 16:00

Een boek laat je kennismaken met andere werelden, andere mensen, andere gedachten. Gaandeweg krijg je er zo meer begrip voor. Dat is ook precies het idee achter de ‘Human Library’, waarbij je een levend boek leent.

Levende boeken

Levende boeken zijn mensen van vlees en bloed die je in het dagelijks leven niet snel spreekt. Het zijn mensen met een bijzonder (levens)verhaal. Ze vertellen je bijvoorbeeld hoe het is om te leven met niet-aangeboren hersenletsel, hoe het is om een oorlogsgebied te ontvluchten en een nieuw leven op te bouwen in een ander land, of hoe het is om een eetprobleem te hebben en te leren daarmee om te gaan.

Leen een levend boek bij de bibliotheek Gouda

In 2000 is het project gestart in Denemarken onder de titel ‘menneskebiblioteket’ en inmiddels is de Human Library wereldwijd bekend. In Gouda leent de bibliotheek Gouda levende boeken uit. De eerstvolgende keer dat dat gebeurt is op zaterdag 13 maart 2021 van 13.00 uur tot 16.00 uur

Hoe werkt het?

Je kunt kiezen uit de volgende levende boeken: 

  • Relatie met groot leeftijdsverschil: ‘Ik ben een man van 73 jaar. In 2017 is mijn man overleden. Ik was bezig mijn leven langzaam maar zeker op te pakken, totdat ik een man leerde kennen die 32 jaar jonger is dan ik ben, net zo oud als mijn jongste zoon. Ik vond het leeftijdsverschil te groot maar hij stelde voor om het toch gewoon te proberen. Ik bleek een paar jaar ouder dan zijn ouders, dat was wel een dingetje tijdens de eerste kennismaking. Inmiddels leren wij elkaar beter kennen in de latrelatie die wij hebben. Twee dagen per week is hij bij mij. Het gaat goed, maar toch zijn er van die momenten dat het leeftijdsverschil goed merkbaar is. Hij staat anders in het leven, zo heeft hij bijvoorbeeld een heel andere smaak in muziek.  Er komen heel verschillende reacties, maar dat mag, vinden wij. Elke vraag is goed en zo vinden wij langzaam steun in onze omgeving.’
  • Homoseksueel met lichamelijke beperking: ‘Ik ben geboren met een lichamelijke beperking en op mijn veertiende kwam ik erachter dat ik homoseksueel ben. Destijds deelde ik dat als eerste met mijn opa. Hij moedigde me altijd al aan om ‘te zijn wie ik ben’, dus het voelde heel veilig om mijn ideeën over mijn seksuele geaardheid met hem te delen. Het heeft toen nog een paar jaar geduurd voordat ik zover was om het ook mijn ouders te vertellen. Maar uiteindelijk reageerden zij er allebei heel erg goed op. Ik heb met mijn lichamelijke beperking leren leven en ik vind het helemaal oké om homoseksueel te zijn. Waar ik veel moeite mee heb, is het streven naar perfectionisme in deze maatschappij. Maar niemand is perfect, we hebben allemaal wel iets en bij de een is dat zichtbaarder dan bij de ander.’
  • Oorlogsvluchteling: 'Ik heb mijn land moeten ontvluchten omdat er oorlog uitbrak. Het is lastig te beschrijven wat zo’n situatie met iemand doet. Ik moest alles achter me laten: mijn bezittingen, mijn familieleden, mijn vrienden en vriendinnen, maar ook de kennis, de taal en de cultuur van mijn land. In Nederland kreeg ik te maken met bepaalde vooroordelen. Bijvoorbeeld dat ik dom zou zijn, omdat ik de Nederlandse taal (nog) niet sprak, dat ik wel ongeschoold moest zijn, geen algemene kennis zou hebben, of dat ik bepaalde dingen niet zou kunnen doen. Ook waren er ineens heel andere verwachtingen, over opvoeding, gewoonten en dat soort zaken.'
  • Niet-aangeboren hersenletsel: ‘De wereld verandert. Jij verandert. Je leven staat op z’n kop. Niets is meer zoals het was. Als kind raakte ik , na een ernstig verkeersongeluk, in coma. Na acht weken ontwaakte ik maar kon niets meer.   Adem halen en knipperen met mijn ogen was alles wat ik kon. Uitzicht op herstel was er niet. Zoals het was, zo zou het blijven, dat zeiden de artsen. Mijn sterke karakter heeft ervoor gezorgd dat de artsen uiteindelijk ongelijk kregen. Gelukkig maar. Want daarom kan ik nu hier mijn verhaal doen en vertellen welke strijd ik heb moeten leveren om te komen waar ik nu ben. Maar het heeft zeker en helaas ook een andere kant. De hersenschade die ik met me meedraag, is niet mis. Daar moet ik mee leven en is waar ik elke dag hinder van ondervind. Een blok aan je been. Als de motor van een auto defect of deels defect is, zal deze nooit goed rijden. Ook al ziet de auto er goed uit. Zo is het ook met de menselijke motor; De hersens. De zichtbare beschadigingen zijn langzaam weggeëbd maar het onzichtbare zal altijd deel uitmaken van mijn ik.'
  • Onzichtbaar ziek: Dit boek is geboren met een chronische ziekte en kreeg er later in het leven  nog twee chronische ziektes bij. Als gevolg van de duizelingen en evenwichtsstoornissen van deze aandoeningen en de bijwerkingen van de medicatie die werd gebruikt kreeg dit boek 15 jaar geleden een  ongeluk met hersenschade als gevolg. Ook dit is onzichtbaar. Het dagelijks leven moet gepland worden, voor het regelen en ontvangen van zorg en andere zaken. Informatie wordt niet of anders begrepen en anders verwerkt dan andere mensen kunnen. Hierdoor ligt bijvoorbeeld de productiviteit - zowel in het werk als privé - veel lager dan bij andere mensen. De aandoeningen zijn onzichtbaar. Mensen gaan er vanuit dat dit boek gezond functioneert dus overvragen dit boek of hebben andere te hoge verwachtingen. 'Beoordeel een boek niet op basis van de kaft' of 'don't judge a book by its cover'.
  • Burn-out: ‘Als moeder van drie jonge kinderen, werkend in de zorg voor mensen met een beperking en belast met mijn eigen voorgeschiedenis, heeft mijn lichaam hard aan de bel getrokken. De manier waarop ik alle ballen in de lucht hield was niet meer vol te houden. Een burn-out. In de twee jaar dat ik bezig ben geweest om met te realiseren dat ik een burn-out heb, waarom ik een burn-out heb en wat ik moet veranderen om anders te gaan leven heb ik een hoop over mezelf geleerd. Het was een harde weg met het onder ogen zien van oude trauma's en leren voor mezelf te zorgen. Niet mee te gaan in het hoge tempo waar mensen om je heen in leven. Durven anders te kiezen.’
  • Dominee: 'Ik ben dominee in Gouda in de Christelijke Gereformeerde kerk. De mensen van onze kerk komen samen in De Lichtwijzer aan de Hoge Gouwe 141. Van jongs af aan ben ik christelijk opgevoed. Na een periode waarin ik mijn leven niet door het geloof heb laten leiden, heb ik uiteindelijk juist mijn beroep gemaakt van mijn geloof. Mijn beroep is een roeping. Ik ben niet toevallig op deze aarde. God kent mij en heeft mij liefde laten zien. Hij heeft mij gevraagd om ook andere mensen op aarde van deze liefde te laten proeven en hen te laten zien dat liefde richting kan geven aan het leven.'

Op 13 maart 2021 krijg je een link naar het programma ZOOM, waarmee je je boek online ontmoet (in verband met de coronamaatregelen ontmoet je je boek dus niet in levende lijve). In de e-mail met de link is ook de tijd aangegeven waarop jullie elkaar spreken. Het levende boek vertelt zijn of haar verhaal en beantwoordt je vragen daarover. Een gesprek duurt twintig minuten, met een uitloop van tien minuten. Het lenen van een levend boek is gratis.