Human Library

25 september 2021, van 13:00 tot 16:00 | Chocoladefabriek, Klein Amerika 20 in Gouda

Kosten: gratis

Een boek laat je kennismaken met andere werelden, andere mensen, andere gedachten. Gaandeweg krijg je er zo meer begrip voor. Dat is ook precies het idee achter de ‘Human Library’, waarbij je een levend boek leent.

Levende boeken

Levende boeken zijn mensen van vlees en bloed die je in het dagelijks leven niet snel spreekt. Het zijn mensen met een bijzonder (levens)verhaal. Ze vertellen je bijvoorbeeld hoe het is om te leven met niet-aangeboren hersenletsel, hoe het is om een oorlogsgebied te ontvluchten en een nieuw leven op te bouwen in een ander land, of hoe het is om een eetprobleem te hebben en te leren daarmee om te gaan.

Leen een levend boek bij de bibliotheek Gouda

In 2000 is het project gestart in Denemarken onder de titel ‘menneskebiblioteket’ en inmiddels is de Human Library wereldwijd bekend. In Gouda leent de bibliotheek levende boeken uit. Dat doen we onder andere op 25 september 2021 in de Chocoladefabriek aan Klein Amerika 20. Om 13.00 uur, 14.00 uur en 15.00 uur beginnen er gesprekken, dus je kunt drie levende boeken achter elkaar lenen. Een gesprek duurt ongeveer twintig minuten. Het lenen van een levend boek is gratis.
Tijdens deze editie kun je de volgende boeken lenen:

Nieuwe relatie kort na overlijden partner
"Ruim anderhalf jaar geleden overleed mijn vrouw plotseling aan een ruiterembolie. Terwijl dat gebeurde, was zij 30 weken zwanger van mijn tweede dochter. Gelukkig waren de hulpdiensten en huisarts in snel in groten getale aanwezig. Met een spoedkeizersnede is mijn jongste geboren geworden en na 12 weken in het ziekenhuis mocht ze naar huis. Na een aantal maanden kwam ik mijn huidige vriendin tegen. Wat begon als zoeken naar positiviteit bij elkaar, kreeg dat als resultaat dat wij verliefd werden op elkaar. Ruim een jaar later wonen we samen met mijn meiden, vriendin en haar 3 kinderen. Mensen hebben snel hun vooroordelen klaar. Ze vinden bijvoorbeeld dat ik al veel te snel weer bij een ander ben, dat ik nergens meer last van zal hebben, dat mijn vrouw niet veel voor mij heeft betekend of dat met zoveel problematiek het vast niet goed komt met mijn nieuwe relatie. Het verbaast me hoe snel mensen hun eigen invulling geven aan mijn situatie. Niemand heeft mij verteld dat het leven zo heftig kon zijn. Maar gelukkig kan ik mensen wel vertellen dat je heel ver kan komen, ook als het niet meezit."

Verborgen armoede
"Een mens leeft in armoede als er onvoldoende geld is voor goederen en voorzieningen die de samenleving als minimaal noodzakelijk ziet. Dit boek heeft geen geld voor nieuwe kleding, gaat nooit naar de kapper en kan alleen naar de bibliotheek als het abonnement een cadeau is. Ook voedsel en medicijnen zijn moeilijk te betalen. Dit boek eet twee keer per dag en laat medicijnen waarvoor bijbetaald moet worden achter bij de apotheek vanwege de kosten. Wil je weten hoe armoede in Nederland in elkaar zit? Uitgelegd door een ervaringsdeskundige die géén schulden heeft en niet rood staat? Lees dan dit boek!"

Politiek met een handicap
"Ik was achttien toen ik in politiek geïnteresseerd raakte. Met mijn moeder en mijn zusje heb ik veel discussies gehad over toegankelijkheid voor mensen met een handicap en hoe dat verbeterd moest worden. Daar wil ik op politiek gebied graag een bijdrage aan leveren."

Relatie met groot leeftijdsverschil
"Mijn naam is Ruud en ik ben 73 jaar. In 2017 is mijn man overleden. Ik was bezig mijn leven weer langzaam aan het opbouwen totdat… ik een man leerde kennen die 32 jaar jonger is, net zo oud als mijn jongste zoon. Ik vond het leeftijdsverschil te groot, maar hij vroeg: waarom proberen we het niet? Ik bleek een paar jaar ouder dan zijn ouders, was wel even iets tijdens de eerste kennismaking met hen. Inmiddels leren wij elkaar beter kennen in de latrelatie die wij hebben. Twee dagen per week is hij bij mij. Het gaat goed, maar toch zijn er van die momenten dat het leeftijdsverschil goed merkbaar is: hij staat anders in het leven, een heel andere muziekkeuze, enzovoort. Er komen heel verschillende reacties, maar dat mag vinden wij; elke vraag is goed en zo vinden wij langzaam steun in onze omgeving."

Coma / niet-aangeboren hersenletsel
"De wereld verandert. Jij verandert. Je leven staat op z’n kop. Niets is meer zoals het was. Als kind raakte ik na een ernstig verkeersongeluk in coma. Na acht weken ontwaakte ik, maar kon niets meer. Ademhalen en knipperen met mijn ogen was alles wat ik kon. De verwachtingen op herstel waren er niet. Zoals het was, zo zou het blijven, dat zeiden de artsen. Mijn sterke karakter heeft ervoor gezorgd dat de artsen uiteindelijk ongelijk kregen. Gelukkig maar. Want daarom kan ik nu hier mijn verhaal doen en vertellen welke strijd ik heb moeten leveren om te komen waar ik nu ben.
Maar het heeft zeker en helaas ook een andere kant. De hersenschade die ik met me meedraag, is niet mis. Daar moet ik mee leven en is waar ik elke dag hinder van ondervind. Een blok aan je been. Als de motor van een auto defect of deels defect is, zal-ie nooit goed rijden. Ook al ziet de auto er goed uit. Zo is het ook met de menselijke motor: de hersens. De zichtbare beschadigingen zijn langzaam weggeëbd maar het onzichtbare zal altijd deel uitmaken van mijn ik. NAH ofwel niet-aangeboren hersenletsel. Niet te zien maar wel aanwezig.
Nu geef ik lezingen over dit onderwerp en ben ik 'levend boek'. Het voordeel van een levend boek is dat je meteen antwoord krijgt. Zo wil ik anderen mensen het 'onzichtbare' van NAH laten zien om zo meer begrip kweken. Wil je weten waar ik nu sta ik het leven? Kom mij dan 'lezen'.  Schroom niet om vragen te stellen. Ik ben een open boek. Met destijds een toekomstbeeld als dichte mist, schijnt voor mij nu de zon."

Transgender
"In mijn huiskamer staat een vitrinekast. Daarin staan een paar knuffels, ligt een handje met schelpen, staan en een paar kaarten en andere dingen die voor mij betekenis hebben. Voor anderen niet heel opvallend, maar voor mij hebben ze waarde. Herinneringen. Een kaart met beelden en highlights uit Berlijn. Geschreven door mij. Aan mij. Ik was een paar dagen in Berlijn en keek terug op het jaar daarvoor. Een bewogen jaar, waarin veel was gebeurd. Een jaar waar ik trots en met veel gevoelens op terugkijk.
In dat jaar ben ik gestart met mijn hormoonbehandeling. De eerste effecten hiervan werden zichtbaar. Mijn snor werd donkerder, mijn stem werd zwaarder. Mijn heupen smaller en op mijn kin werd het dappere begin van een baardje zichtbaar. Het lichaamshaar zette door en werd meer en donkerder. De zomer van dat jaar heb ik de borstverwijderende operatie laten doen en kon ik eindelijk de kleding aan die ik wilde. Zonder bang te zijn dat mensen 'iets' zagen of me benauwd te voelen. Mijn shirt uitdoen en zwemmen. heerlijk zwemmen. Als kers op de taart heb ik mijn papieren kunnen laten veranderen. Overal kan ik nu laten zien dat ik mezelf ben.
Mijn naam is Remi en ik ben transgender. Een transman. Ik neem u graag mee in mijn ervaringen met mijn eigen transitie en ga graag het gesprek aan over de hokjes waarmee we onze cultuur en maatschappij hebben opgezet."

Puppyplay
"Thuiskomen na een lange werkdag en begroet worden door een kwispelend staartje en opgewekt geblaf.Je ploft neer op de bank, de pup klimt op schoot en laat zijn buikje zien, welke jij liefkozend aait. Daarna gooi je een tennisbal en de pup springt er enthousiast achteraan. Wie wordt daar nu niet vrolijk van? Deze pups hebben echter geen vacht, natte neus of supergehoor. Deze pups zijn mensen, zoals jij en ik. Nu hoor ik je denken: "Volwassen mensen die op handen en voeten rondkruipen en blaffen, is dat niet raar?" Nee hoor! We hebben het bijna allemaal weleens gedaan. Denk eens terug aan je kindertijd; in de kleuterklas speelde je vast ook vader en moedertje. In dat spel zat vaak een papa, een mama, kinderen en vaak ook een klasgenootje die de hond of kat speelde. Het zit in de speelse aard van de mens om verschillende rollen uit te proberen, en waarom zouden we daarmee stoppen wanneer we volwassen zijn?"